Zwarte jaren

Rommelgem 4 – Zwarte jaren
Scenario : Béka (Bertrand Escaich) Tekeningen: David Etien Uitgeverij: Dupuis

De reeks Rommelgem bewijst met dit nieuwe album dat ze allang geen vrijblijvende spin-off meer is, maar een volwaardige en blijvende toevoeging aan het universum van Robbedoes & Kwabbernoot. Béka en David Etien zetten hun consistente lijn verder en leveren opnieuw een zorgvuldig gemaakt verhaal af, dat intelligent, speels en historisch verankerd is.
Terug in de tijd: Princeton, 1943
Voor dit avontuur reizen we chronologisch terug naar 1943, waar Pancratius Edelhart Ladislas Philippus — de jonge graaf Rommelgem — studeert aan Princeton University. Wanneer hij merkt dat steeds meer vooraanstaande wetenschappers plots verdwijnen, leidt het spoor naar New Mexico: het geheime Los Alamos, waar het Manhattanproject vorm krijgt. Natuurlijk blijft ook Pancratius niet buiten beeld; niemand minder dan J. Edgar Hoover vraagt hem om discreet een oogje in het zeil te houden.
De eerste verdachte is professor Richard Feynman, die gecodeerde boodschappen in zijn brieven verwerkt. Al snel ontdekt Pancratius dat deze codes niets te maken hebben met spionage, maar deel uitmaken van een speels gedachten- en liefdesspel tussen Feynman en zijn zieke vrouw, die in een sanatorium in Albuquerque verblijft. De vriendschap die ontstaat tussen Pancratius en Feynman is warm en geloofwaardig; hun uitstapjes met Donji, een sjamaan die optreedt als chauffeur én spirituele gids, zorgen voor een gelaagde mix van humor, mystiek en ontspanning.
Een vleugje mythologie en een blijvende schaduw
Blair, de veel te vroeg overleden geliefde van Pancratius, laat de lezers nog steeds niet los. In dit album duikt ze op in de gedachten van de professor, als een zachte echo die het zware leven van Pancratius iets luchtiger maakt. De subtiele verwijzing naar de Orpheusmythe, waarin de geliefde uit het dodenrijk wordt teruggehaald, fungeert als een mooie en betekenisvolle rode draad.
Humor en historische realiteit in balans
Hoewel de historische achtergrond ernstig is, blijft de strip trouw aan de mix van fantasie, wetenschap en humor die de reeks typeert. De tekenstijl van David Etien blijft sprankelend en expressief, en Béka voorziet het scenario van de nodige luchtigheid. Kleine komische momenten — zoals Feynmans knuffel met de norse sergeant of de sneeuwbal op Sprotzek — houden het verhaal levendig zonder afbreuk te doen aan de historische context.
Conclusie
We zijn het er roerend over eens: Rommelgem is uitgegroeid tot een echte reeks. Béka en Etien leveren opnieuw uitstekend werk af. Wie een wetenschappelijk dossier mist, kan met plezier even Feynman of Oppenheimer opzoeken — En je bent er een tijdje zoet mee.
Of het duo erin zal slagen om genoeg wetenschappelijke thema’s uit de tweede helft van de 20e eeuw te vinden waarin Pancratius geloofwaardig kan worden geplaatst, blijft afwachten. We zijn benieuwd of ze het hoge niveau kunnen vasthouden. Tot nu is het gelukt. We kijken dan ook uit naar het volgende deel.
Pjotr – 12/2025