Omschrijving
Auteurs: Wilfrid Lupano (scenario) en Grégory Panaccione (illustraties)
Samenvatting: In het pittoreske Bretagne moet de tengere visser nog in het donker zijn bed uit. Zijn vrouw is al opgestaan en staat voor het fornuis om een stevige pannenkoek voor zijn ontbijt te bereiden. Om de zee te trotseren, moet de visser een volle maag hebben. Dit is hun dagelijkse ritueel, maar deze dag zal anders zijn dan alle andere.
Beschrijving: Een Oceaan van Liefde is een geweldige, humoristische vertelling die pas tot rust komt aan het eind, wanneer de zon in de oceaan verdwijnt. Geïnspireerd door de meest uitbundige burleske stijl, vullen Wilfrid Lupano en Grégory Panaccione het verhaal met grappige situaties en een duo bestaande uit een tengere man en een robuuste huisvrouw. Ze creëren een sprankelend, woordeloos verhaal dat bestaat uit inventieve scènes en een hoogstaande opbouw.
De twee auteurs slagen erin om episodes te creëren die een koppel, dat door iedereen als onafscheidelijk wordt beschouwd, geografisch uit elkaar drijven. Voor hem zijn er de uitdagingen van de natuur en de menselijke hebzucht en nalatigheid. Voor haar zijn er de zorgen van een mogelijke weduwe, sombere voorspellingen, maar ook de noodzaak om zich staande te houden in een wereld die niet de hare is, maar waarin ze weet te overleven dankzij haar natuurlijke charme en goedmoedigheid.
Kenmerken: Het tekenwerk van Panaccione is sympathiek en bijna schematisch, met personages die gemakkelijk herkenbaar zijn aan hun kapsels en kleding. De kleding van de hoofdrolspeelster is bijvoorbeeld altijd klaproosrood. De achtergrond, vooral de Bretonse omgeving, is zorgvuldig getekend. Het boek gebruikt voornamelijk tweekleuren druk, met veel roze en rood. Ironisch genoeg brengt de lente, die het verhaal afsluit, een explosie van kleuren.
Door speels om te gaan met talrijke elementen uit de Bretonse folklore en enkele subtiele economische en politieke kritiek te leveren, introduceert het verhaal ook een gedenkwaardige meeuw, die doet denken aan die van Franquin in Gaston. Eenmaal op gang, wordt Een Oceaan van Liefde een wervelwind die de lezer betovert en meesleept van begin tot eind.
Conclusie: Deze levendige strip bevestigt dat 2014 het jaar van Lupano is en brengt het onmiskenbare talent van Panaccione in de schijnwerpers. Het boek is een meeslepend en grafisch virtuoos verhaal dat toegankelijk blijft. Na het sluiten van de laatste pagina is het duidelijk: deze twee moesten elkaar ontmoeten. Op naar hun volgende project!
Reviews
Gemiddelde score 5 / 5
Een oceaan vol liefde dropt ons in een lieflijk Bretons dorpje, waar de visser en zijn vrouw leven volgens een routine zo voorspelbaar als de getijden. Hij trekt er elke ochtend op uit met zijn kleine bootje, zij kookt de vis en zwaait hem na het eten weer uit. Maar op een dag gaat het mis. Hij wordt ingelijfd door een gigantische industriële vissersboot en alles verandert in chaos. En dan begint de reis: de vrouw trekt de wijde wereld in om haar visser terug te vinden, terwijl hij onbedoeld juist steeds verder van huis raakt.
Dat Een oceaan vol liefde geen tekst heeft, is geen gimmick, maar een briljante zet. Scenarist Lupano, normaal een meester in snedige dialogen (zie Krasse knarren), laat zien dat hij ook zonder woorden een geweldige verteller is. Dat lukt hem vooral dankzij Panaccione’s tekeningen. Elke gezichtsuitdrukking, elke beweging vertelt een verhaal. De visser, met zijn kleine lijf en zijn grote bril, straalt een soort knullige charme uit die je meteen doet glimlachen. Zijn vrouw is een powerhouse die zonder een woord te zeggen haar stempel drukt op elke pagina.
De humor zit ‘m in de details. Neem de meeuw: een bijfiguur die steelt als een kraai en stiekem misschien wel de echte ster van de show is. Of de absurde situaties waarin de personages terechtkomen. Van een koffer vol blikken sardientjes tot piraten met een gevoel voor drama; elk moment voelt als een kleine sketch.
Panaccione’s tekenstijl is een genot. Zijn kleurenpalet – zacht, warm, en uitnodigend – lijkt rechtstreeks uit een ansichtkaart van Bretagne te komen. Het water is blauw en eindeloos, de zonsondergangen zijn adembenemend, en zelfs de industriële vissersboot krijgt een soort melancholische schoonheid mee. Maar het zijn vooral de composities die opvallen. Panaccione weet precies waar je ogen heen moeten, en dat is knap, want zonder tekst moet elke tekening dubbel werk doen. Lupano is op zijn beurt een kei in verhalen vertellen die menselijkheid en humor combineren. Hier doet hij dat zonder woorden, en het werkt wonderwel.
Een oceaan vol liefde is een strip waar je blij van wordt. Het is grappig, ontroerend, en origineel. Geen grootse filosofische vraagstukken, geen zware thema’s, gewoon een heerlijk avontuur dat je met een glimlach dichtklapt. Perfect voor een zondagmiddag met een kop thee – of een bord sardientjes, als je in stijl wilt blijven.
Een oceaan vol liefde dropt ons in een lieflijk Bretons dorpje, waar de visser en zijn vrouw leven volgens een routine zo voorspelbaar als de getijden. Hij trekt er elke ochtend op uit met zijn kleine bootje, zij kookt de vis en zwaait hem na het eten weer uit. Maar op een dag gaat het mis. Hij wordt ingelijfd door een gigantische industriële vissersboot en alles verandert in chaos. En dan begint de reis: de vrouw trekt de wijde wereld in om haar visser terug te vinden, terwijl hij onbedoeld juist steeds verder van huis raakt.
Dat Een oceaan vol liefde geen tekst heeft, is geen gimmick, maar een briljante zet. Scenarist Lupano, normaal een meester in snedige dialogen (zie Krasse knarren), laat zien dat hij ook zonder woorden een geweldige verteller is. Dat lukt hem vooral dankzij Panaccione’s tekeningen. Elke gezichtsuitdrukking, elke beweging vertelt een verhaal. De visser, met zijn kleine lijf en zijn grote bril, straalt een soort knullige charme uit die je meteen doet glimlachen. Zijn vrouw is een powerhouse die zonder een woord te zeggen haar stempel drukt op elke pagina.
De humor zit ‘m in de details. Neem de meeuw: een bijfiguur die steelt als een kraai en stiekem misschien wel de echte ster van de show is. Of de absurde situaties waarin de personages terechtkomen. Van een koffer vol blikken sardientjes tot piraten met een gevoel voor drama; elk moment voelt als een kleine sketch.
Panaccione’s tekenstijl is een genot. Zijn kleurenpalet – zacht, warm, en uitnodigend – lijkt rechtstreeks uit een ansichtkaart van Bretagne te komen. Het water is blauw en eindeloos, de zonsondergangen zijn adembenemend, en zelfs de industriële vissersboot krijgt een soort melancholische schoonheid mee. Maar het zijn vooral de composities die opvallen. Panaccione weet precies waar je ogen heen moeten, en dat is knap, want zonder tekst moet elke tekening dubbel werk doen. Lupano is op zijn beurt een kei in verhalen vertellen die menselijkheid en humor combineren. Hier doet hij dat zonder woorden, en het werkt wonderwel.
Een oceaan vol liefde is een strip waar je blij van wordt. Het is grappig, ontroerend, en origineel. Geen grootse filosofische vraagstukken, geen zware thema’s, gewoon een heerlijk avontuur dat je met een glimlach dichtklapt. Perfect voor een zondagmiddag met een kop thee – of een bord sardientjes, als je in stijl wilt blijven.
win een cadeaubon ter waarde van €5 Schrijf een review
