Bordeaux/Shanghai

Waar Bordeaux en Shanghai samenkomen, worden de zuurste druiven zoet

Strips over wijn zijn er in veel soorten en maten. Het is een fijn vertrekpunt voor veel Franse stripmakers, omdat verhalen over het eigen erfgoed (Bourgogne! Camembert! Laguiole! Michelin!) het altijd goed doet. Onlangs verscheen Bordeaux Shanghai, een strip van scenarist Mark Eacersall (van het mooie Antananarivo) en Amélie Causse, een stripmaker die beschikt over een heel fijne stijl. Haar levendige figuren zijn onmiskenbaar beïnvloed door manga, wat het verhaal een vriendelijke aanblik geeft. Maar het is vooral de inkleuring die haar werk bijzonder maakt. Het grote formaat van het album helpt daarbij: sfeer van het Franse platteland komt goed tot zijn recht, zonder dat het clichématig wordt. Dus geen alpinopetjes, geen terrastafereeltjes of schattige Citroëns uit de jaren vijftig.

De titel Bordeaux Shanghai verraadt al dat het om twee culturen draait, net als in de succesmanga Drops of God. In die reeks, die ook als televisieserie is bewerkt, gaat het om de nalatenschap van een beroemde vinoloog, die in Tokio een immense wijncollectie had opgebouwd. In Bordeaux Shanghai draait het om een Frans wijndomein van een rijke Chinese zakenman. Zijn zoon, een verwende nietsnut, wordt na zijn zoveelste uitglijer door zijn vader naar Frankrijk gestuurd om de boel daar te gaan bestieren. Dat wil deze Wei helemaal niet en aanvankelijk loopt hij de kantjes eraf.

Die houding wordt hem niet in dank afgenomen. Vooral Lola, de lokale oenologe die op het domein werkt, is niet van zijn strapatsen gediend. Als je hier alleen maar bent omdat het van je vader moet, donder dan vooral snel weer op, zegt ze hem. En ja, dan verandert Wei: Lola leert hem over de schoonheid van de wijnbouw en vooral hoe het eraan toegaat in de streek. Want dat is iets waar ze zich zorgen over maakt: omdat de vorige eigenaars het domein hadden laten verslonzen, was het nog maar de vraag of ze langer recht hebben op het predicaat Cru Bourgeois – één tree lager dan de Grand Cru. Wei en Lola gaan tegen beter weten in aan de slag. Tot zover is het een vrij klassiek verhaal, over de onaangepaste vlerk en de bevlogen jongedame, maar scenarist Eacersall voegt er een interessante laag aan toe.



Vanwege alle culturen die in het verhaal een rol spelen, hebben de auteurs iets bedacht. Op de eerste paar pagina’s staan aanwijzingen: als een tekst in het rood in de ballonnen staat, wordt er Mandarijn gesproken, die in het blauw zijn Franstalig en zwart is Engels. Dat werkt best goed en levert geestige scenes op. Zo laat Eacersall de Chinese zakenman opdraven, waarmee de culturele verschillen worden uitvergroot. Het zet Wei tussenbeide en dat zorgt voor mooie scènes. Vooral als de vader van Wei naar Frankrijk komt en zich door de Franstalige Lola laat voorlichten, waarbij Wei als vertaler optreedt. Het hele idee van de Chinese investeerder in Franse wijndomeinen is overigens accuraat en niet onomstreden: met de groeiende populariteit van Franse wijn in China, werd ook de interesse in het Franse cultuurgoed aangewakkerd, vaak tot chagrijn van de lokale bevolking.

In het enorme aanbod van strips over wijn, van detectives tot informatieve strips, is Bordeaux Shanghai een welkome afwisseling. Het is in beginsel een vriendelijk verhaal dat niet veel om te lijf heeft, als het bij de geschiedenis van Wei en Lola was gebleven. Maar dat is niet het geval: juist de concurrentie, de selectiecommissies en de wijncritici die in het verhaal voorkomen, verdiepen het verhaal en geven het authenticiteit. Er wordt niet overdreven naar kennis gehengeld, maar toch zijn de situaties realistisch en geloofwaardig. En ook niet onbelangrijk: het is meer dan 200 pagina’s fijn leeswerk. www.tzum.nl