La Mondaine - Deel 1/2

LA MONDAINE (Lafebre/Zidrou) 2014

Zonder vies gevoos zijn we werkloos

Jordi Lafebre (Mooie Zomers, Ondanks Alles, Ik ben hun Stilte) werkte al een keer succesvol samen met scenarist Zidrou met het wondermooie Lydie. Zijn sierlijke tekeningen maken je goed gezind. Deze keer leren we de zedenpolitie van Parijs beter kennen in 1937. Aimé Louzeau komt over van 'Criminelle' (Afdeling zware misdrijven). Hoopt hij het hier iets rustiger te kunnen doen?

Aimé woont nog bij z'n moeder. Een vader komt niet onmiddellijk in beeld... Alhoewel, bekijk de foto op plaat 2 eens goed! En het beeld van die zwarte kat staat daar ook niet voor niets. Moeder Marie zag haar pastoor ooit iets te graag... Het bekende schilderij 'De Zondeval van Adam en Eva' door Rubens en Brueghel hangt dan ook heel gepast in hun gang. Er is iets wat de mensen niet bevalt in Parijs: je krijgt er altijd wat op je kop.

Hoofdinspecteur Séverin heeft zijn team goed onder controle, maar hij vraagt ons te wachten tot we z'n vrouw hebben gezien. Bij Madame Josepha blijken de gehaaide rechercheurs stropers die de beste boswachters zijn. Een beetje snoepen mag wel zeker! Nu weten wij eindelijk ook wat de indrukken van de duimen van de duivel zijn! Maar toen kenden we Eeva (uit Tahiti) nog niet. Voor Aimé wordt dit een 'amour fou'. Hij was ons net voor...

Papa (pastoor) Leopold komt ook nog even roet in het eten gooien. Terwijl schrijven de rechercheurs intieme gegevens op witte, losse velletjes papier (blancs) die in geheime dossiers verdwijnen. Ze kunnen de Republiek ernstige reputatieschade berokkenen. Wat ze vergeten te noteren zijn de gebeurtenissen van 16 en 17 juli 1942 in de Vélodrome d'Hiver. Het was een opdracht van de Duitse bezetter, maar het werd volledig uitgevoerd door Fransen! Nog geen honderd van de dertienduizend weggevoerde joden kwamen levend terug. Met Eeva in z'n hoofd heeft Aimé alvast geen zin meer in een huwelijk met conciërge juffrouw Wallez. Hopelijk vinden ze snel hun eiland waar ze van dromen!