De kar van de dood

De laatste woorden van mijn redder weerklinken nog lange tijd in mijn hoofd: ‘Iemand met zoveel geluk als jij zit niet snel zonder.’ Die nacht verzonk ik in een gelukzalige slaap en droomde van Toinette die op me wachtte. In het dorp krijgt Toinette er echter genoeg van nog langer op Sprinkhaan te wachten. De avances van Erwan laten haar niet langer onverschillig. En ook verschijnt de geheimzinnige kasteelheer van Kerdrenkenn ten tonele, die met haar wenst te trouwen. Sinds hij op een onweersnacht in het dorp is aangekomen, heeft niemand hem meer gezien. Zijn dienaars daarentegen zien de dorpsbewoners dikwijls door de omgeving zwerven. Het is een eigenaardige verschijning, wiens uiterlijk een sterke overeenkomst vertoont met de Ankou, in Bretagne het symbool van de dood.