Omschrijving
Auteur: Charles Masson
Illustrator: Charles Masson
Feel good strip, een fijne opgewekte strip over een pijnlijk thema waarbij je na het lezen een bijzonder goed gevoel krijgt over het leven.
een kunst dat alleen maar Charles Masson kan vertalen in een strip.
Lees de mooie recensie op TZUM door Stefan Nieuwenhuis
Samenvatting: Marie en Louise zijn onafscheidelijk. Terwijl Marie wantrouwend tegenover mannen staat, droomt Louise van kinderen en vindt een man met wie ze vier kinderen krijgt. Hoewel liefde vaak vriendschappen breekt, blijven de twee vriendinnen hecht. Marie kiest voor een carrière als lerares op de basisschool, waar ze altijd werkt met zevenjarige kinderen, haar favoriete leeftijdsgroep. Ze ontmoet nooit de ware liefde, maar vindt uiteindelijk rust in haar eenzame bestaan, af en toe onderbroken door kortstondige affaires. Als ze in de zeventig is, krijgt ze van Charles Masson, een KNO-arts en striptekenaar, de diagnose keelkanker.
Aanvankelijk is de verteller alwetend en valt hij nauwelijks op. Vanaf het tweede deel, dat begint met de diagnose van de ziekte, blijkt de verteller de arts zelf te zijn. Het verhaal verandert fundamenteel; door het portret van Marie vertelt de arts over zichzelf, zijn praktijk en zijn vaak afstandelijke relaties met patiënten.
Beschrijving: Het verhaal is opgebouwd rond het cyclische karakter van de seizoenen. De zomer markeert het einde van de intense vriendschap tussen de vrouwen, de herfst de medische diagnose, de winter de strijd om te overleven tot aan het exacte moment van de zonnewende. Marie, schijnbaar vrij, vindt veiligheid in een zekere immobiliteit: ze vermijdt emotionele betrokkenheid, geeft altijd les op hetzelfde niveau en viert de eerste koude dagen met een traditioneel gerecht van andouillette in een bouchon. Haar leven lijkt een reeks geruststellende herhalingen.
De tekenstijl van Charles Masson is sympathiek en bijna schematisch, met personages die gemakkelijk te herkennen zijn aan hun kapsel of kleding. Maries kledingstukken zijn bijvoorbeeld altijd klaproosrood. De achtergrond, vooral de Lyonese wijken, is zorgvuldig getekend. Het boek is grotendeels in tweekleurendruk, met een overvloed aan roze en rood. Ironisch genoeg brengt de lente, die het einde van het verhaal markeert, een explosie van kleuren.
Conclusie: Een ontroerend verhaal, verteld met een zachte en nobele toon. De seizoenen fungeren als metaforen voor de levensfasen van Marie, terwijl de arts zijn eigen menselijke betrokkenheid met haar ziekteverhaal verweeft. Het melancholische en tegelijk hoopvolle verhaal laat een diepe indruk achter.
Reviews
Gemiddelde score 3 / 5Mooi, realistisch, emotioneel sterk en behoorlijk filosofisch. Tot de Lente kent een unieke verhaallijn en bijzonder mooie tekeningen. Die twee samen maakt dat sommige beelden nog lang blijven hangen.
Het verhaal begint origineel met de introductie van de hoofdpersonages en de manier waarop ze hebben leren zwemmen. Na enkele belangrijke elementen uit de jeugdjaren te hebben beschreven, komt de ziekte van het hoofdpersonage aan bod. De evolutie van de ziekte en de manier waarop alle personages hier op hun eigen manier mee omgaan, wordt mooi in beeld gebracht. Dit zorgt natuurlijk voor veel emotionele momenten. De afloop van het verhaal is heel sereen. Ondanks het overlijden van het hoofdpersonage geeft het toch een soort van goed gevoel omdat ze gelukkig is heen gegaan. De tekeningen zijn mooi en speels afgewerkt met zachte kleuren die veranderen met de evolutie van het verhaal. Een mooi verteld en getekend verhaal dat je een aangenaam leesmoment bezorgt.
win een cadeaubon ter waarde van €5 Schrijf een review
