Bloesems in de herfst Versie 2020

BLOESEMS IN DE HERFST (Aimée de Jongh/Zidrou) 2018

Odysseus is 59 jaar en al vijftien jaar weduwnaar. Zijn zoon is huisarts. Zijn dochter verongelukte op haar zestiende op de kermis. Aan zijn job als verhuizer komt plots een einde door een afslanking van het bedrijf. Zodoende is er dus plots het pensioen. Maar op een bankje gaan zitten, zeker niet! Gaan winkelen dus maar ... Saai hoor, pensioen! Mediterranea is 61 jaar. Ze is alleenstaand en heeft geen kinderen. Vroeger was ze fotomodel en stond zelfs ooit op de cover van Lui. Haar moeder is pas overleden en ze werkt in hun kaaswinkeltje. Er volgt een leuke ontmoeting tussen de twee. Er ontstaat een klik. Ze hebben al een heel leven achter de rug en proberen het terug op gang te trekken. 'Apparaten' zijn geprogrammeerd om op tijd te verouderen, leren we van de Franse titel. We mogen niet vergeten dat er nog een flink deel van hun leven kan resten. Maar de dag dat de mensen voor je rechtstaan op de bus ... dat geeft toch maar een raar gevoel. Aimée: "Dat je door de ogen van de ander naar jezelf leert kijken en jezelf meer liefhebt. Liefde als medicijn, als viering van het leven. Er was meer 'leven' in die lichamen. Er waren meer plooien, meer rimpels. De teksten zwijgen als de tekeningen spreken." Aimée de Jongh (toen toch nog maar 28 jaar) zet de 'liefde op leeftijd' prachtig neer. Hoe ze dat klaarspeelt is toch ook een verdienste van het prachtige scenario van Zidrou. Ik heb de leeftijd van onze hoofdpersonages en heb dan ook met de nodige aandacht de seksuele avonturen van ons verliefd koppeltje gevolgd! Er staat mij dus nog heel wat te wachten! En hoe fantastisch mooi en gevoelig in beeld gebracht! Al vond mijn vrouw het toch wel wat vreemd toen ik plots pen en papier bovenhaalde ... Het einde van het album hebben velen misbegrepen. Het is immers een fabel volgens Zidrou. Onmogelijk is het zeker niet. Zoek maar even op via Google. Let zeker ook op de appel als rode draad.