Franquin André

André Franquin, geboren op 3 januari 1924 in Etterbeek (provincie Brabant, België) en overleden op 5 januari 1997 in Saint-Laurent-du-Var (Alpes-Maritimes, Frankrijk), was een Franstalige Belgische striptekenaar, vooral bekend van de series Robbedoes en Kwabbernoot, Guust Flater, Modeste en Pompon en de Zwarte Gedachten; hij is ook de bedenker van de Marsupilami, een imaginair dier.

Opgeleid door Jijé samen met Morris en Will, begon Franquin zijn striploopbaan in 1946 door in het tijdschrift Spirou de hoofdserie Robbedoes en Kwabbernoot over te nemen, die zijn mentor zojuist had verlaten. Franquin bouwde het universum van de serie uit door personages te creëren zoals Zantafio, de graaf van Rommelgem, Seccotine en vooral de Marsupilami. Na een conflict met zijn uitgever Charles Dupuis in 1955, ging hij naar het tijdschrift Kuifje en creëerde de serie Modeste en Pompon, voordat hij terugkeerde naar uitgeverij Dupuis.

Aan het einde van de jaren 1950 creëerde hij samen met Yvan Delporte het personage Guust Flater om het tijdschrift Spirou te animeren, alvorens er een volwaardige serie van te maken. In dezelfde periode, overweldigd door het werk, richtte Franquin zijn atelier op en bracht er jonge auteurs samen, waarvan de bekendste Greg, Roba en Jidéhem zijn. Ziek, en later depressief in de jaren 60, stopte hij met de serie Robbedoes en Kwabbernoot om zich volledig te wijden aan Guust en om het scenario voor de serie Isabelle te schrijven. Aan het einde van de jaren 1970 was Franquin een van de initiatiefnemers van het kortstondige Trombone Illustré waar hij de serie Zwarte Gedachten creëerde, die later in Fluide Glacial werd gepubliceerd. André Franquin overleed in 1997 aan een hartaanval.

Franquin is een van de pijlers van de Frans-Belgische strip en van de eerste generatie van de school van Marcinelle. Hij onderscheidde zich door de kwaliteit van zijn tekeningen, vooral in het weergeven van bewegingen, de expressie van de personages, zijn zeer rijke decors, en door de inventiviteit van zijn humor, vaak gekleurd met poëzie (in het bijzonder in Noël en de Elaoin, die een van de eerste mini-verhalen zal zijn). Werkend in een tijdperk waarin stripverhalen voornamelijk voor kinderen bedoeld waren, maakte hij verhalen toegankelijk voor een jong publiek, terwijl hij details toevoegde die alleen met een meer diepgaande lezing naar voren kwamen. Vanaf eind jaren '70 maakte hij strips met een meer volwassen, politiek of ecologisch karakter.