Ergens tussen de schaduwen

Het voorwoord van Régis Loisel doet ons alvast zin krijgen om deze reeks te ontdekken. Blacksad is duidelijk een hommage aan de film-noir. Bijvoorbeeld 'The Big Sleep' (1946) met Humphrey Bogart en Lauren Bacall. Maar wat een cynische wereld wordt ons hier als een spiegel voorgehouden! De gekozen dieren geven ons meteen het juiste karakter. Kwestie van geen tijd te verspillen. Politiek speelt ook hier geen mooie hoofdrol. Onze sluwe kater, privé-detective John Blacksad, heeft gelukkig het hart op de juiste plaats. Hij maakt wel al eens gebruik van een fake ID: J.H. Blackmore Debt Collectors. Antropomorfe dieren die ons al meteen een juist beeld geven van het personage. De prachtige tekeningen van Guarnido lijken wel film. Hij kiest zijn camerastandpunten met plezier. Filmtaal wordt stripverhaal. Het juiste perspectief kiezen. Het kleurenpalet zorgt voor de juiste sfeer. Ook vinden we sensuele prenten waar we al eens graag naar terugkijken. Verder knipogen bij de vleet: Batman, Jackson Pollock, Norman Rockwell, senator McCarthy, Roadrunner, Jack Kerouac (beatgeneration)... Blacksads sidekick Weekly, een 'topjournalist', verdient zeker een oscar voor beste bijrol. Het is regelmatig lang wachten op een nieuw album, maar als Juanjo Guarnido dan tussendoor 'Het goud van de zwendelaar' tekent, (scenario Ayroles) kunnen we hem dat met plezier vergeven.

Tekeningen konden me enorm behagen. Leuke karakters, mooi uitgewerkt in fraaie kleurschakeringen. Bij de inhoud bleef ik echter wat op mijn honger zitten,…beetje het typische ‘goed & kwaad’ verhaal,…mijn verwachtingen waren misschien te hoog, maar heb de reeks niet verder gelezen na deze,…Kan je zien als een ‘gemakkelijke’ afsluiter na een zware ‘breinbreek’dag,..