De geboorte van een Galliêr

Het verhaal van de Goscinny’s begint waar het mee zou moeten eindigen: de dramatische dood van René Goscinny op 51-jarige leeftijd tijdens een routine hartonderzoek. Onvermijdelijke fataliteit of grove nalatigheid van de cardioloog? De twijfel blijft bestaan. Catel brengt het verhaal van de Goscinny’s, met nadruk op het meervoud: er wordt uitgebreid ingegaan op de antecedenten van de topscenarist. Dat de ouders en grootouders nogal wat omzwervingen en wisselende lotsbestemmingen hebben ondergaan verklaart mogelijk de inventiviteit en de ongebreidelde fantasie van René. We zien hem al vroeg als een onverbeterlijke optimist zijn lot draaglijk maken met veel humor. Het succes was er niet meteen, het lijkt onvoorstelbaar hoeveel watertjes hij heeft doorzwommen vooraleer definitief zijn roeping als scenarist te vinden. En ook dan blijft hij heel veel opdrachten en uitdagingen combineren –( het blijft me verbazen dat hij met Uderzo tot twee Asterixen per jaar afleverde, tegenwoordig doen ze er vier keer zo lang over). Nachtwerk werd steevast afgewisseld met stappen in het artistieke nachtleven van Parijs. Gezond kan het niet geweest zijn.
Dit is slechts het eerste deel van de bio. Asterix komt relatief weinig ter sprake – de ondertitel van de strip is ‘De geboorte van een Galliër’, maar het verdere levensverhaal komt nog niet aan bod. Ook over Lucky Luke is de auteur heel karig met info. Hopelijk maakt het tweede deel dat goed. Bijna meer aandacht gaat naar de relatie tussen Catel zelf en Anne Goscinny (dochter van). Een subjectieve benadering, maar die wel de moeite is – de medewerking van Anne maakte het mogelijk om exclusieve documenten te reproduceren, waaronder heel wat tekenwerk van Goscinny. Benieuwd naar het vervolg.