Het uitstel - Integrale uitgave

HET UITSTEL (Gibrat) 1997-1999

Gewone mensen, geen helden

Met dit verhaal werd Jean-Pierre Gibrat (Elke Raaf Pikt, Mattéo) ook een volwaardig auteur. Het was het eerste scenario van hemzelf in zijn carrière. In 1943 collaboreert het Franse Vichy-bewind met nazi-Duitsland. Maarschalk Philippe Pétain was toen staatshoofd. Velen moeten als dwangarbeider naar Duitsland. Julien Sarlat is één van hen. Hij springt van de trein die even later gebombardeerd wordt en iedereen denkt dat Julien dood is. Zijn tante Angèle brengt hem het nieuws: "M'n lieve jongen... ik heb slecht nieuws voor je! Je bent overleden." Het huis van dorpsonderwijzer Thomassin is verzegeld. Die is opgepakt als communist. Een ideale schuilplaats dus. Vermits iedereen denkt dat hij dood is, zoeken de Duitsers hem dus niet.

Vanuit het zolderraam maakt hij zijn eigen begrafenis mee. Ook voor de mooie Cécile heeft hij de nodige aandacht. Is Julien te laf om zelf op de barricaden te gaan staan? Hoe zouden wij zelf reageren in die situatie? Je kan niet weten hoe lang het nog gaat duren. Heeft de jonge arts Paul trouwens niet te veel aandacht voor Cécile? Het is wel zijn jeugdliefje! Zou hij dan toch maar met haar contact durven maken?

Gibrat zorgt voor mooie schilderijtjes en helemaal op het einde snappen we zijn prachtig gekozen titel. Ondertussen is het 5 juni 1944. Julien zal D-day niet meer meemaken. Wij wel, want het album 'Elke Raaf Pikt' vervolgt op 6 juni 1944 en Cécile blijkt het zusje van Jeanne. Dat heeft Gibrat knap uitgestippeld.