Juni 1943. Julien Sarlat springt uit de trein die op weg is naar Duitsland en keert terug naar het Franse dorpje Cambeyrac, waar hij woont. Zonder dat de andere dorpsbewoners het weten, verstopt hij zich daar om het eind van de vijandelijkheden af te wachten. Een verbijsterende speling van het lot: de trein wordt later gebombardeerd en een van de lijken wordt geïdentificeerd als het zijne. Voor de buitenwereld is Julien dood. Hij profiteert van deze situatie om zich te verbergen op de zolder van het huis van een onderwijzer, die door de Franse Gestapo is opgepakt en wiens woning sindsdien is verzegeld. Vanuit zijn observatiepost, die uitkijkt over het dorpsplein, volgt de doodgewaande Julien het doen en laten van de dorpsbewoners. Liefde, haat, jaloezie, lafheid, emoties, heldendaden ... niets ontsnapt aan zijn scherpe blik. Tot het moment waarop hij van toeschouwer acteur wordt en blijkt dat hij zijn wrede lot toch niet kan ontlopen.