Interdit !

Interdit! Is een interessante bundeling korte commentaren bij gecensureerde strips. Ze zijn gegroepeerd in drie thema’s: NON: Door de wet(gever) verboden; NON NON: door de rechter verboden (op instigatie van diverse belangengroepen) en NON NON NON: door de uitgever of tekenaar zelf gecensureerde strips. Elk deel overloopt chronologisch een aantal voorbeelden.
Wie een diepgaande analyse van de censuur op stripverhalen verwacht, zal bedrogen uitkomen. De commentaar blijft beperkt tot het anekdotische en het beschrijvende. De invalshoek is die van de ‘gecensureerden’ en de mening/verantwoording van de censors komt niet aan bod, tenzij in enkele uittreksels uit arresten.
Het overzicht blijft ook beperkt tot de situatie in Frankrijk. Het zou nochtans interessant zijn om te zien hoe het de vertaalde, gecensureerde verhalen in hun thuisland verging. Bestond er geen censuur op de Italiaanse fumetti per adulti of de Japanse manga?
Verwacht ook geen volledige stripverhalen. Meestal betreft het slechts enkele platen ter illustratie. Voor Manara gaat het bvb slechts over één plaat uit het album Le Déclic, die dan nog niet in alle versies gecensureerd werd. (Van het album ‘L’ane d’or’ uit de omschrijving is zelfs geen sprake.) Uiteindelijk volstaan de afgedrukte pagina’s wel om de teneur van de verboden strips te duiden. (Schoonheidsfoutje: de eerste twee platen van Les avontures sentimentales de Lulu zijn omgewisseld p75-76).
Af en toe een interessant weetje zoals de tussenkomst van Charles Schulz bij de uitgever van Charlie mensuel. Schulz wilde niet dat zijn familiestrip Peanuts in het zelfde tijdschrift verscheen als de meer sexy, militant feministische stripstroken Lulu Panty van Gudule en Siné. Waarop Lulu na enkele nummers verdween.
Kortom een mooie, verzorgde uitgave, boeiend, maar toch wel wat oppervlakkig; een interessant, doch zeker niet volledig overzicht van gecensureerde strips in Frankrijk.