Spits, de bastaard

Toen was het Tijdperk van de Oeros, er was alleen maar wanorde en troep, lust, rollebollen en genot... Toen kon je, als je stamhoofd was, trots rondlopen met je peniskoker in de lucht, meerdere vrouwen hebben, ze inruilen voor geiten... Toen kon je, als je een kind was, gevechten houden met neushoornkeutels, verstoppertje spelen met hongerige holenhyena’s, schattige kleine dieren vangen en ze braden aan het spit zodra je ermee uitgespeeld was... Toen kon je, als je rondliep op twee benen, levend opgegeten worden door een sabeltandtijger of vertrappeld worden door een kudde mammoeten, vergiftigd worden door een rivale, de strijd ingaan rijdend op een oeros, en daarna samen pimpelen als vrienden... Eigenlijk was het veel leuker, toen! MAAR er was één regel die je niet mocht overtreden...