Uit de as herrezen

In het beklemmende beeldverhaal van de persoonlijke belevenis van de tekenaar komt de frustratie, de honger, de hitte en de stank binnen in je kop en sommige frames laat je pas na dagen los. De afkeer van Keiji voor het oorlogsgebeuren voor 'n eenvoudig gezin wordt je ingehamerd met mentale boksbeugels. De enige adempauses zijn verschillende beelden van de zon, de enige houvast voor je gevoelens dat jij je nog gezond en wel voelt en dat die gruwel op dat moment in je kop niet de jouwe is. Je zucht oef" als je 'n deel, gedaan, wegbergt en denkt: "dit wil ik nooit meemaken, nimmer of te nooit". Pas 'n paar dagen later zoek je de moed om het volgende deel op te nemen met 'n gevoel van hoop dat het misschien beter zal gaan ... maar zal dat zo zijn? Zal je dit 10 delen volhouden? Wij gaan naar de pub om de rook uit ons kop te spoelen. sig."