Het graf van de jagers

Het graf van de Jagers - Tekst en Tekeningen: Victor Lepointe – Uitgeverij: Saga

Meer dan een eeuw na het einde van de Eerste Wereldoorlog lijken de herdenkingen stilaan naar de achtergrond verschoven. Toch blijft deze gruwelijke oorlog in Frankrijk een levend onderdeel van het collectieve geheugen. Ondanks het feit dat de laatste "Poilu" – de bijnaam voor de Franse ‘ongeschoren’ frontsoldaten – al lang overleden is, dragen het landschap in Noord-Frankrijk en de talloze musea, gedenkplaatsen en militaire kerkhoven nog steeds de littekens van dit bloedige conflict.
Ook in de wereld van het beeldverhaal blijft de Grote Oorlog een terugkerend thema. Denk aan reeksen als Ambulance 13 of recent nog Albert Roche. In dat rijtje past nu ook Het graf van de jagers – of beter gezegd: een herwerkte, Nederlandstalige uitgave van het in 2017 verschenen Franse album “La guerre des loups”. Deze herwerking van het oorspronkelijke Franse album kreeg een nieuwe plot en enkele nieuwe tekeningen.
Stripmaker Victor Lepointe, ook bekend van het deel César in de stripadaptaties van Marcel Pagnols werk, tekent én schrijft dit verhaal. Zijn fascinatie voor de Eerste Wereldoorlog blijkt uit elk detail. In Het graf van de jagers volgen we Antoine, een eenvoudige herdersjongen die op zijn negentiende zijn kudde en hond achterlaat om te vechten voor zijn vaderland. Hij wordt ingelijfd bij het 14e bataljon Jagers – herkenbaar aan hun overmaatse zwarte baretten – en belandt aan het front in de Elzas. Die streek, sinds 1870 door Duitsland geannexeerd, moest koste wat het kost heroverd worden door de Fransen.
De zomer van 1915 markeert het begin van het offensief aan de Linge. De Fransen staan voor een bijna onmogelijke taak: de Duitsers hebben zich al maandenlang ingegraven en zijn uitstekend verschanst. Op een bord aan het front laten ze zelfverzekerd weten wat de soldaten te wachten staat: Tombeau des Chasseurs – het graf van de jagers. De strijd sleept zich voort tot in september en zal meer dan 10.000 Franse levens eisen. Waaronder vermoedelijk ook dat van Antoine Granet, die amper twintig zou worden.
Het graf van de jagers is geen strip over heldendom, maar over slachtoffers. Het verhaal is sober en ingetogen, maar des te krachtiger dankzij de expressieve tekeningen en de grauwe inkleuring met aardetinten.
Een aanrader voor wie geïnteresseerd is in Frankrijk, zijn geschiedenis en de blijvende littekens van de Eerste Wereldoorlog. Geen actiegedreven strip, maar een verhaal vol emotie en respect voor de tragiek van een generatie.