Description
Le Vétéran – un soldat sans passé
France, 1815. Le capitaine Maxime Danjou, vétéran des guerres napoléoniennes, se réveille à l’hôpital militaire du Val-de-Grâce après une grave blessure à la tête subie à Waterloo. Il souffre de violentes migraines, d’amnésie et de accès de colère. Lorsqu’il se retrouve en prison à la suite d’une altercation avec des royalistes, une élégante jeune femme apparaît, obtient sa libération… puis s’adresse à lui comme à son époux, le colonel Théodore Brunoy.
À Rouen, tout semble lui donner raison : la famille, le personnel, le notaire, les portraits accrochés aux murs, jusqu’à la garde-robe elle-même. Mais Maxime ne se souvient de rien. Est-il la victime d’un complot sophistiqué, ou est-il réellement devenu quelqu’un d’autre ?
Dans Le Vétéran, le scénariste Frank Giroud mêle un thriller psychologique à la période tourmentée de la Restauration. Entre agendas secrets, intrigues familiales et traumatismes enfouis, un homme cherche désespérément sa véritable identité. Gilles Mezzomo donne force à cette quête grâce à un dessin expressif, des décors riches et des détails historiques soigneusement élaborés.
Un drame historique captivant en deux tomes, consacré à la mémoire, à la manipulation et aux séquelles de la guerre.
Avis
Score moyen 5 / 5
Parijs, 1815. De Slag bij Waterloo is verloren, Napoleon is naar Sint-Helena verbannen en de Bourbons zijn terug op de troon. Frankrijk krabbelt overeind uit een tijdperk dat het land gelijktijdig groot en kapot maakte. Frank Giroud nestelt zijn thriller De veteraan in die brokstukken van een keizerrijk.
Kapitein Maxime Danjou – bijnaam: “ossenbloed – ontwaakt in het hospitaal na een verwonding die hij heeft opgelopen bij Waterloo. Wanneer hij goed en wel buiten direct in een vechtpartij terecht komt en in een politiecel belandt, staat er een elegante vrouw voor hem die beweert zijn echtgenote te zijn. Haar man heet Théodore Brunoy, kolonel in de Grande Armée en woonachtig op een rijk landgoed in Rouen. Danjou herkent haar niet. Hij herkent ook zichzelf niet op de portretten die overal in het huis hangen. En toch behandelt iedereen rondom hem hem alsof hij Brunoy is.
Is hij een bedrieger die de identiteit van een andere man aannam en dat nu vergeten is? Is hij een slachtoffer van een even briljante als cynische manipulatie? Of gaat het om een psychiatrische aandoening, een dissociatie die hem definitief van zichzelf heeft afgesneden? Giroud (1953-2018) legt die vragen op tafel en houdt ze gedurende het volledige eerste deel angstvallig open. De vergelijking met XIII dringt zich onvermijdelijk op. De man zonder geheugen die zijn identiteit tracht te reconstrueren is een klassiek gegeven, maar Giroud graaft dieper dan de actiethrillerformule. De literaire echo van Balzacs Kolonel Chabert, een roman over een soldaat die na Waterloo terugkeert naar een wereld die hem heeft begraven en vergeten, hangt boven het verhaal als een welkome en bewuste schaduw.
Het tweede deel lost de puzzel op en Giroud doet dat op de manier die zijn reputatie – Levenslijnen, De onzichtbare oorlog – heeft gebouwd. De onthulling is complex verankerd in de historische turbulentie van 1815, met zijn opeenstapeling van politieke wendingen, en ze is bovenal logisch. Alles wat eerder als toeval of verzinsel leek, blijkt zorgvuldig gelegd grondwerk. Dat is zelden vanzelfsprekend in het genre, waar ontknopingen maar al te vaak instorten onder het gewicht van hun eigen ambities. Hier niet.
Gilles Mezzomo verzorgt het tekenwerk en bewijst dat hij de overgang van de hedendaagse setting van zijn vorige werk naar het vroeg negentiende-eeuwse Frankrijk met een geloofwaardige historische precisie kan maken. De kostuums kloppen, de stadsgezichten ademen de Restauratie, de slagveldsequenties zijn dynamisch en ruimtelijk goed gecomponeerd. Mezzomo schiet iets tekort in de gezichten van zijn personages. Die zijn expressief, maar bewegen zich soms in de richting van het academisch automatisme. Het type gelaatstrekken dat correct is zonder ooit echt te ontroeren. Het zijn figuren die je gelooft, maar niet liefhebt. Céline Labriet slaagt er gelukkig wonderwel in de sfeer te verdiepen door te kleuren met een subtiel palet dat tussen het sombere en het warme balanceert en dat de historische geloofwaardigheid van het geheel sterk ondersteunt. Dat haar naam niet op de cover prijkt is een onrechtvaardigheid.
De veteraan is het soort tweeluik dat stilletjes zijn werk doet en pas bij het dichtslaan van het tweede deel duidelijk maakt hoe goed het in elkaar zit. Giroud schrijft met de zelfverzekerdheid van iemand die zijn eindbestemming kent en er toch in slaagt de lezer voortdurend te laten twijfelen aan de weg ernaartoe. Dat is een ambacht. Mezzomo volgt hem daarin met een tekenstijl die de historische geloofwaardigheid van het verhaal draagt zonder er ooit bovenuit te stijgen. Samen leveren ze een thriller af die zijn belofte keurig inlost en in dit genre is dat zeldzamer dan het zou moeten zijn. www.9dekunst.nl
Met de regelmaat van de klok weet Lauwert Uitgeverij te verrassen met sterke graphic novels. Ook met De Veteraan is dat opnieuw het geval. Dit tweeluik van Frank Giroud, bekend van onder meer Quintett, verscheen oorspronkelijk in 2017 als Le Vétéran bij Éditions Glénat en wordt hier in een verzorgde integrale uitgave aangeboden.
Voor liefhebbers van Napoleon Bonaparte is dit album een extra aantrekkelijke titel. Het resultaat is een meeslepend historisch drama, rijk aan intriges en manipulaties.
De Veteraan combineert een spannend detectiveverhaal met de psychologische diepgang van een thriller, gesitueerd in het Frankrijk van na Napoleon, tijdens de Restauratie. De spanningen tussen Bonapartisten en royalisten vormen daarbij een boeiende historische achtergrond.
Centraal staat huzaren-kapitein Maxime Danjou, veteraan van talrijke veldslagen. Sinds een hoofdwonde, een souvenir van de Slag bij Waterloo, kampt hij met migraine, geheugenverlies en oncontroleerbare woede-uitbarstingen. Na een conflict met royalisten wordt hij uit de gevangenis gehaald door Mathilde, een mysterieuze jonge vrouw die beweert zijn echtgenote te zijn en hem aanspreekt als kolonel Théodore Brunoy.
Alles wijst erop dat Danjou een andere identiteit heeft aangenomen, maar zelf herinnert hij zich niets. De verwarring en onzekerheid maken hem steeds achterdochtiger. Met hulp van een speurder probeert hij te achterhalen of hij het slachtoffer is van een complot, of daadwerkelijk iemand anders is. Wanneer Mathilde vermoord wordt en alle verdenkingen in zijn richting wijzen, raakt hij nog dieper verstrikt in een web van leugens.
Giroud houdt de spanning knap vast tot de voorlaatste pagina. Eens in het verhaal gezogen, wordt de lezer voortdurend geprikkeld: zal Danjou zijn naam kunnen zuiveren? Je leeft al snel mee met deze gekwelde antiheld.
In het tweede deel zet Danjou, samen met twee kompanen, zijn zoektocht naar de waarheid verder. Via flashbacks vallen de puzzelstukken langzaam op hun plaats en wordt zijn ware identiteit stukje bij beetje onthuld. Het verhaal eindigt met een open einde, wat vragen oproept: krijgen Maxime en zijn metgezellen een vervolg? Of blijft het hierbij?
De dynamische tekenstijl van Gilles Mezzomo geeft het verhaal de nodige vaart en roept associaties op met reeksen als De zoon van de Arend. De hoofdpersonages zijn overtuigend uitgewerkt, al ogen sommige gelaatsuitdrukkingen hier en daar wat ruw.
Alle lof voor Lauwert om deze pageturner, bijna tien jaar na de oorspronkelijke uitgave, opnieuw onder de aandacht te brengen.
De Veteraan is een meeslepende en intrigerende graphic novel die geschiedenis en spanning op knappe wijze combineert. Absoluut een aanrader. (HV)
www.sprokkels-en-brokkels.be
tentez de gagner un chèque cadeau d'une valeur de €5 Rédiger un avis
