Description
New York, années 1930. Le Mangaza, un diamant de grande valeur récemment trouvé au Botswana, sera vendu aux enchères. Chargé de protéger la pierre, l'inspecteur Jenny Holson semble nerveux. Il craint que son vieil ennemi, l'insaisissable Mr. Crook, tente de s'emparer de l’objet. Il aura fort à faire, car le cambrioleur est rusé et il a toujours un coup d'avance.
Le duel entre le délinquant et le représentant des forces de l’ordre fait mouche. Le plaisir du lecteur n’est pas tant de savoir lequel l’emportera, mais plutôt de comprendre comment le héros s’y prendra pour mystifier son antagoniste.
Dans ce premier tome, Jérôme Tillard affiche sa maîtrise du scénario. Par exemple, lorsqu’il filme une série de rapines servant à dépeindre le protagoniste, un as du déguisement, cabotin, brillant et détestablement sympathique. Loin d’être anecdotiques, ces épisodes dévoilent comment le fraudeur s’y prend pour tisser sa toile et tendre un piège aux richissimes hommes d’affaires qui convoitent le caillou.
Le ton se veut bon enfant et l’humour omniprésent ; la logorrhée et le culot de l’escroc lui permettent de mettre en boîte absolument tout le monde et le bédéphile s’en réjouit.
Romain Blais propose un dessin caricatural de belle qualité. Ses acteurs démontrent beaucoup de caractère ; leur jeu, physique, rappelle le cinéma muet. Le chenapan est affublé d’un visage prognathe, un trait le rendant facilement identifiable… alors que personne ne le reconnaît, ce qui ajoute à la drôlerie des situations. Les décors apparaissent pour leur part généreux, il est intéressant de les scruter pour découvrir de petites scènes de la vie quotidienne ou lire la métropole à travers les panneaux publicitaires, la une des journaux ou la tenue vestimentaire des figurants. La colorisation repose en bonne partie sur des teintes chaudes, les ocres se mariant agréablement au trait charbonneux du bédéiste.
Le tandem de jeunes auteurs convainc avec un premier projet très abouti. Il est à souhaiter qu'ils reprennent crayons et pinceaux pour raconter une deuxième tranche de vie d’un personnage présentant beaucoup de potentiel.
Caractéristiques
Scénario : Jérôme Tillard
Dessins : Romain Blais
Colorisation : Romain Blais
Format : A4 (23 x 31 cm)
Pages : 72
ISBN Relié : 9789464841848
Résumé
Sigmund Openthal, célèbre chasseur de grands fauves et exploitant de trois mines de diamants en Afrique, découvre le "Mangaza", le plus grand diamant du monde. Dans quelques jours, il sera vendu à New York, attirant une grande attention médiatique. Cet événement mène à un duel impitoyable entre un commissaire de police déterminé à protéger la gemme et Crook, le plus grand maître voleur de son époque. La partie de jeu est terminée, mais chacun est prêt à tout donner...
Mr. Crook! est une bande dessinée captivante et amusante, un incontournable pour les amateurs de récits policiers et de belles illustrations.
Avis
Score moyen 4 / 5
Wat is dat toch in ons dat wij een zwak hebben voor charmante slechteriken? Zijn zij zoals wij zelf niet durven te zijn? Ze nemen vaak de machtigen te pakken en misschien appelleert dat aan onze eigen machteloosheid, waarbij we ons misschien niet altijd neer hoeven te leggen. Je kunt in opstand komen door geweld te gebruiken, maar het is eleganter als het kan via een list. Het oervoorbeeld in de Nederlandse literatuur is de vos Reynaert, die te ver gaat en aan de strop dreigt te eindigen, maar die zich daar toch uitkletst en tegelijk wraak neemt.
En om maar meteen naar het heden te springen: de Netflixserie Lupin gaat ook over iemand die de machtigen te slim af is, net als Le Casa de Papel, waar een hele groep bij betrokken is. Tussen Reynaert en Netflix zit in de Nederlandse literatuur heel veel, van De klucht van de koe van Bredero tot Het wederzijds huwelijksbedrog van Pieter Langendijk en Lijmen van Willem Elsschot, al heeft dat laatste boek ook een tragische kant, die vooral duidelijk wordt in het vervolg, Het been.
Bij Silvester Strips verscheen onlangs een strip over een oplichter, Mr. Crook. Zoals veel van de oplichters is hij charmant, waardoor hij mensen voor zich kan winnen. Bovendien neemt hij steeds een andere identiteit aan, waardoor hij in een andere functie kan optreden. Voor de lezer blijft hij in alle hoedanigheden herkenbaar door zijn geprononceerde onderlip. Het verhaal speelt zich af in 1928. In een mijn in Afrika, die geëxploiteerd wordt door Simon Openthal, wordt een bijzondere diamant gevonden, de Mangaza. De diamant wordt vervoerd naar New York. Daar is iedereen paraat, want zo’n kostbaarheid trekt vast allerlei gespuis aan, zoals Mr. Crook, die al een reputatie heeft.
Intussen heeft Crook zich allang in allerlei kringen binnen gewerkt. Hij krijgt gratis nieuwe kleren (een rood pak), betaalt de taxi niet, weet zich de prijs bij de paardenrennen toe te eigenen en maakt aan de lopende band slachtoffers. Intussen legt hij contact met allerlei mensen in hoge posities. Crook heeft een vrouwelijke concurrent, Blackheart, die nog enkele rekeningen met hem te vereffenen heeft. Voor Crook komt het gevaar dus van alle kanten. Toch blijft hij goed gehumeurd, vertrouwend op eigen superioriteit. Hij verkoopt de diamant aan verschillende mensen en uiteindelijk blijkt het hele verhaal nog geraffineerder in elkaar te zitten dan je al dacht. De kranten schrijven over Mr. Crook, die wellicht binnenkort weer op zal duiken in een nieuwe zaak.
Mr. Crook is een vrolijk verhaal, waarbij je je verkneukelt. Je hoopt dat Crook iedereen te slim af is. Het oplichten gaat tegen je ethische opvattingen in, maar blijkbaar is in zo’n geval de bewondering voor de gladheid van de oplichter groter. Misschien is dat ook wel een onderdeel van het plezier: het verbodene trekt juist aan. Het verhaal zit goed in elkaar en houdt de lezer steeds in spanning. Die bestaat vooral uit het gevaar dat Crook door de mand zal vallen of door Blackheart te pakken genomen zal worden. Helden moeten altijd een zwakke plek hebben, zoals de hiel van Achilles of het plekje tussen de schouderbladen van Siegfried. Onkwetsbare helden zijn saai. Crook kan veel, maar kan hij dit ook? Dat is afwachten.
In Mr. Crook worden de humor en de spanning verenigd en dat is een aangename combinatie. Er zit veel vaart in de manier van vertellen en Crook is ook de lezer net te slim af, zoals blijkt bij de ontknoping, die niemand aan ziet komen, neem ik aan. Daardoor snap je ook beter dat anderen met open ogen in de netten lopen die Crook voor hen spant.
Het scenario is van Jérôme Tillard, die goed werk geleverd heeft. We leren Crook kennen door allerlei oplichterijen en zijn helemaal mee als het eenmaal om de diamant gaat. De souplesse waarmee Crook mensen bedriegt, wekt bewondering en Crook heeft onze sympathie. De oplichter in ons is helemaal wakker. We zien hoe Crook de mensen om hem heen manipuleert, maar aan het eind blijken wij ook zelf gemanipuleerd te zijn. Dan kan Crook niet meer stuk bij de lezer.
De tekeningen en de inkleuring zijn van Romain Blais. Hij heeft een lekker soepele lijn en kan beweging goed weergeven. De inkleuring is warm, met veel oranje en rood (ook door het rode pak dat Crook op veel tekeningen draagt). Verder komt ook het duistere in Crook terug in het gebruik van schaduw, schemer, duisternis. Door Mr. Crook laat je je graag meeslepen, wat heerlijk is, maar ook te denken geeft. In hoeverre zijn we eigenlijk zelf oplichters? TEunis Beunt www.9ekunst.be
tentez de gagner un chèque cadeau d'une valeur de €5 Rédiger un avis
