Description
Yoshitaka se voit volontiers à la tête de l’Empire du Soleil levant. Ses pièges deviennent de plus en plus perfides. Le jeune prince Uraku, son fidèle garde du corps Takeo et leur petite suite s’enlisent toujours davantage dans sa toile impitoyable. Il semble n’y avoir aucune échappatoire… si ce n’est de déposer les armes.
Pourtant, Takeo agit avec détermination, car entre la mort et le déshonneur, il a rapidement fait son choix.
Avis
Score moyen 4 / 5
De nieuwste episode in de Samoerai-saga bevat alles wat je van sterke samoerai-fictie mag verwachten: kletterende zwaarden, bloedige gevechten, een portie fantasy en zelfs een vleugje erotiek. Wie houdt van een Japans ridderverhaal, komt hier moeiteloos aan zijn trekken.
Jean-François Di Giorgio schetst opnieuw een overtuigend beeld van het feodale Japan en legt daar een mystieke laag van bovennatuurlijke invloeden overheen. Na achttien delen is zijn enthousiasme duidelijk nog niet getaand. Deze reeks blijft overeind en viert volgend jaar zelfs haar twintigste verjaardag.
Hoofdpersonage ronin Takeo Tabashi wordt neergezet als een ruwe vechtmachine met een “koekenhart”: loyaal tot in het diepst van zijn ziel aan de keizer. Hij vertelt bovendien zelf het verhaal, wat zorgt voor een directe en persoonlijke invalshoek.
In dit deel treffen we Takeo aan als behoeder van het keizerlijke hof. Na de dood van de keizer neemt hij prins Uraku onder zijn hoede. Samen met diens gevolg weet hij ternauwernood te ontsnappen aan de demonisch gedreven Yoshitaka en zijn leger. Hun vlucht brengt hen langs bevriende forten, maar die blijken stuk voor stuk verwoest. Wanneer de vijand hen opnieuw inhaalt, volgt een zoveelste bloedige confrontatie.
De tussenkomst van keizersgezinde clans keert uiteindelijk het tij, maar ondanks de overwinning blijft Takeo achter met een wrang gevoel. De strijd tegen de demonen die het rijk bedreigen is verre van gestreden. Gelukkig vindt hij nog enige troost bij zijn vriendin Sayuri.
Wie het verhaal ten volle wil beleven, leest best eerst deel 17, Bloedschuld.
Het scenario wordt met veel schwung uitgewerkt door Cristina Mormille, die inmiddels al haar negende album binnen deze reeks aflevert. Ze heeft de wereld van de Samoerai steeds beter in haar potlood. De paginaopbouw blijft verrassen: geen enkele bladzijde oogt hetzelfde. Van paginagrote veldslagen tot ingezoomde details en dynamische actiescènes—het is visueel genieten.
De inkleuring van Lorenzo Pieri maakt het geheel helemaal af en versterkt de sfeer van het verhaal.
Achteraan biedt de uitgever bovendien een handig overzicht van het Samoerai-universum, met aandacht voor de spin-offs Samoerai-legenden, Samoerai-origine en een bloemlezing rond scenarist Di Giorgio.
Samoerai 18 De tederheid van hyena’s is een solide en meeslepende episode die de reeks moeiteloos verder draagt. Wij kijken alvast uit naar het vervolg. (HV)
www.sprokkels-en-brokkels.be
tentez de gagner un chèque cadeau d'une valeur de €5 Rédiger un avis