Ik zal nooit trouwen

zo als deel 1 en 3 is het goed getekent en een mool verhaal

“Mademoiselle J. 1938 Ik zal nooit trouwen” is het tweede album uit een (voorlopige?) reeks van drie in een realisatie van scenarist Yves Sente en tekenaar Laurent Verron bij Uitgeverij Dupuis. Verron, geboren in het Franse Grenoble in 1962, is al jaren een vertrouwd gezicht in de Belgische stripwereld. Midden de 80er jaren solliciteerde de autodidact op een advertentie van wijlen Jean Roba, de geestelijke vader van “Bollie en Billie”. Tot zijn grote verbazing kreeg Verron de job en kon hij aan de slag bij Roba. Hij wilde persé een eigen reeks en die kwam er met “De Maltezer” in 1991. Wat later leerde hij scenarist Yann kennen. Dat resulteerde in 1994 in het heel leuke en humor getinte debuutalbum “Papoea’s” in een reeks van zeven stripverhalen rond pater-missionaris “Govert Suurbier”. Halfweg 2003 ging Jean Roba met pensioen en nam Verron de “Bollie en Billie”-reeks over tot in 2016. De tijd was rijp voor Laurent om terug te keren naar historische striptekeningen uit de 30er jaren van de vorige eeuw. Twee jaar later lag met “Ze noemden hem rooie” de samenwerking tussen Verron en Sente in de reeks “Robbedoes getekend door …” op de striptoonbank. Het album wordt een topper waardoor het hoofdpersonage Juliette De Sainteloi meteen haar eigen reeks “Mademoiselle J.” krijgt. De tiener uit het eerste album is ondertussen een knappe, intelligente verschijning van 22 lentes geworden. Ze studeert met brio af aan de Sorbonne waar ze haar diploma Letteren behaalt. Juliette heeft er alles voor over om een top journaliste te worden. Als vrouw is dat in het journalistieke wereldje van toen echter heel moeilijk. Maar Juliette heeft ook andere katjes te geselen. Haar vader Henri leidt met investeerder Gustave Noirhomme de Compagnie van de Vijf Oceanen. Ze kunnen een gouden deal afsluiten met Herr Von Riblach die rechtstreeks in contact staat met Adolf Hitler himself. Maar Juliette, die na de dood van haar ma aandelen erfde van de firma, is ronduit tegen. Ze krijgt weet van de invalsplannen van de Nazi’s en wil er helemaal niets mee te maken hebben. Wat later kan ze aan de slag bij de linkse krant “Horizon France” als stagiaire van de norse Daniel Fraiser. De frequent rokende Juliette bijt zich daar onmiddellijk vast in een wel heel onkiese oorlogszaak met verstrekkende gevolgen… De tekenstijl van Verron is al jaren subliem te noemen. Wie zijn vroegere reeksen als “De Maltezer” of “Govert Suurbier” kent, weet dat Laurent een krak is in zijn vak. Hij verstaat dan ook als geen ander hoe hij het scenario van Sente moet verstrippen. Verron zuigt je als het ware mee in zijn sublieme tekeningen. Het zal voor elke lezer duidelijk zijn dat “Ze noemden hem rooie” dan ook geen one-shot mocht zijn in de Robbedoes story. Als lezer blijf je 62 pagina’s lang op het puntje van je stoel zitten om de pointe van scenarist Yves Sente te ontdekken. En dat de vertellende Oom Paul en Rob-Vel ook nu weer van de partij zijn, zal niemand verbazen. Dit is dan ook een echte aanrader. Er is ook bijzonder goed nieuws voor die lezers die nu pas de miniserie leren kennen. Het eerste deel met de titel “Mademoiselle J. 1929 Ze noemden hem rooie” met 2 extra pagina’s kan je nu ook via deze site kopen. Zeker doen!