Description
Le 7 décembre 1941. Lorsque les États-Unis déclarent la guerre au Japon après l'attaque de Pearl Harbor, le jeune psychiatre Alan Cole travaille à l'hôpital de San Diego. Bien qu'exempté, il décide de s'engager sous la pression de son futur beau-père, un ancien général qui rêve d’"un véritable homme" pour sa fille.
La première mission d'Alan est d’évaluer les nouvelles recrues de la marine afin d’identifier celles dont le comportement pourrait nuire à la cohésion de l'armée : délinquants, alcooliques et surtout homosexuels, considérés à l'époque comme des malades mentaux, voire des criminels. Mais lorsqu'il rencontre Merle Gore, un jeune GI sûr de lui, Alan tombe amoureux…
Alan et Merle devront non seulement survivre aux attaques japonaises, mais aussi aux purges anti-homosexuelles au sein de l’armée américaine.
Avis
Score moyen 5 / 5
SOLDATENLIEFDE IN CAMOUFLAGE
Geesteszieken vormen sowieso een handicap voor een leger', zegt de hoofdarts van een marinebasis waar onderzoeken voorafgaand aan de dienstplicht worden gehouden. Aan de jonge psychiater Dr. Alan Cole de taak om ‘mannen die een probleem vormen voor de discipline of het moraal van de troepen: delinquenten, fantasten, kleptomanen, alcoholici en homoseksuelen’ er in sneltempo – vijf minuten per man – uit te pikken. Anale expansie en het gebrek aan kokhalsreflex zijn weggevers, zo klinkt het nog. Zie daar de eerste pagina's van GI. Gay, waarin wordt geschetst hoe homo’s tijdens WO II werden geweerd uit het Amerikaanse leger.
Het verhaal begint na de aanval op Pearl Harbour in 1941, wanneer Uncle Sam jonge mannen rekruteert. Tijdens zijn psychologische evaluaties krijgt psychiater Cole een boontje voor Merle Gore, een knappe en zelfverzekerde jonge rekruut die de 'homotest' glansrijk doorstaat en wordt ingelijfd. Het is hij die de psychiater, nota bene aan de vooravond van zijn huwelijk, doet twijfelen over zijn geaardheid. En terwijl de oorlog in alle hevigheid losbarst, vecht Cole tegen zowel het militaire machisme en conservatisme als tegen zijn eigen innerlijke vijand. En dan moeten ze nog samen op missie…
GI. Gay schetst een ontluisterend beeld van hoe homo’s in die periode in de VS militaire diskwalificatie ondergingen. De Belgische scenarist Didier Alcante en de Spaanse tekenaar Juan Bernardo Muñoz tonen zowel homo’s die extra stoer voor de dag willen komen als hetero’s die zich verwijfd gedragen om afgekeurd te worden, hoertjes die kunnen zwijgen en gewelddadige, door het leger georganiseerde riots op homobars. Penibele homo’s zijn er ook, maar evenzeer homo’s die stil lijden onder wat ze zelf als inferieure seksualiteit en liefde omschrijven.
Muñoz' realistische en gedetailleerde stijl, net als de warme inkleuring, maakt deze beeldroman extra lezenswaardig. Dat GI. Gay niet bedoeld was als een lgbtq+-manifest of politiek verhulde boodschap, benadrukte Alcante in interviews. Hij wilde alleen de thematiek aankaarten vanuit puur menselijk standpunt. Hoewel zijn verhaal 85 jaar terug in de tijd gaat, toont hij indirect aan hoe de in de VS tergend traag opgebouwde inclusiviteit van de lgbtq+-gemeenschap een speelbal van zijn tijd blijft, al zijn vandaag onder Trump vooral de transmensen kop van Jut in het leger. ( bron : De Morgen)
tentez de gagner un chèque cadeau d'une valeur de €5 Rédiger un avis
