Description
Auteurs: Wilfrid Lupano (scénario) et Grégory Panaccione (illustrations)
Résumé: Dans la Bretagne pittoresque, il fait encore nuit noire lorsque le frêle pêcheur se lève. Sa femme est déjà devant son fourneau, préparant une robuste galette pour son petit déjeuner, un rituel quotidien pour ce couple apparemment sans histoire. Pourtant, cette journée ne ressemblera à aucune autre.
Description: Un Océan d'Amour est une formidable histoire burlesque qui ne cesse de rebondir jusqu'à sa conclusion, lorsque le soleil disparaît dans l'océan. Empruntant le rythme et les situations cocasses du burlesque, Wilfrid Lupano et Grégory Panaccione créent un récit muet qui pétille de malice, avec un découpage magistral. Les deux auteurs mettent en scène des épisodes qui éloignent géographiquement un couple que l'on imagine inséparable depuis le premier jour de leur union.
Pour lui, ce sont les affres liées aux éléments naturels et à la négligence humaine. Pour elle, ce sont les angoisses d'une veuve de marin en puissance, les prédictions funestes, mais aussi l'obligation de se confronter à un monde qui n'est pas le sien, et dans lequel elle saura exister grâce à son naturel et sa bonhomie.
Caractéristiques: Le graphisme, bien que classique, est rigide mais appliqué, contribuant à la fluidité de la narration. Les couleurs, assurées par Panaccione, ajoutent à l'immersion dans l'histoire. Le récit, sans dialogues sur plus de deux cents pages, est une prouesse stylistique réussie.
Jouant avec les repères et ingrédients du folklore breton, et distribuant quelques critiques économiques et politiques, l'histoire intègre une mouette mémorable, rappelant celle de Franquin dans Gaston. Une fois l'action lancée, Un Océan d'Amour devient un tourbillon charmant qui emporte le lecteur d'un bout à l'autre de ce petit chef-d'œuvre.
Conclusion: Cette œuvre vivifiante confirme que 2014 est l'année Lupano, mettant en lumière le savoir-faire de Panaccione pour créer des récits haletants et graphiquement virtuoses tout en restant accessibles. La dernière page tournée, une évidence s'impose : il fallait vraiment que ces deux-là se rencontrent. Vivement un autre projet !
Avis
Score moyen 5 / 5
Een oceaan vol liefde dropt ons in een lieflijk Bretons dorpje, waar de visser en zijn vrouw leven volgens een routine zo voorspelbaar als de getijden. Hij trekt er elke ochtend op uit met zijn kleine bootje, zij kookt de vis en zwaait hem na het eten weer uit. Maar op een dag gaat het mis. Hij wordt ingelijfd door een gigantische industriële vissersboot en alles verandert in chaos. En dan begint de reis: de vrouw trekt de wijde wereld in om haar visser terug te vinden, terwijl hij onbedoeld juist steeds verder van huis raakt.
Dat Een oceaan vol liefde geen tekst heeft, is geen gimmick, maar een briljante zet. Scenarist Lupano, normaal een meester in snedige dialogen (zie Krasse knarren), laat zien dat hij ook zonder woorden een geweldige verteller is. Dat lukt hem vooral dankzij Panaccione’s tekeningen. Elke gezichtsuitdrukking, elke beweging vertelt een verhaal. De visser, met zijn kleine lijf en zijn grote bril, straalt een soort knullige charme uit die je meteen doet glimlachen. Zijn vrouw is een powerhouse die zonder een woord te zeggen haar stempel drukt op elke pagina.
De humor zit ‘m in de details. Neem de meeuw: een bijfiguur die steelt als een kraai en stiekem misschien wel de echte ster van de show is. Of de absurde situaties waarin de personages terechtkomen. Van een koffer vol blikken sardientjes tot piraten met een gevoel voor drama; elk moment voelt als een kleine sketch.
Panaccione’s tekenstijl is een genot. Zijn kleurenpalet – zacht, warm, en uitnodigend – lijkt rechtstreeks uit een ansichtkaart van Bretagne te komen. Het water is blauw en eindeloos, de zonsondergangen zijn adembenemend, en zelfs de industriële vissersboot krijgt een soort melancholische schoonheid mee. Maar het zijn vooral de composities die opvallen. Panaccione weet precies waar je ogen heen moeten, en dat is knap, want zonder tekst moet elke tekening dubbel werk doen. Lupano is op zijn beurt een kei in verhalen vertellen die menselijkheid en humor combineren. Hier doet hij dat zonder woorden, en het werkt wonderwel.
Een oceaan vol liefde is een strip waar je blij van wordt. Het is grappig, ontroerend, en origineel. Geen grootse filosofische vraagstukken, geen zware thema’s, gewoon een heerlijk avontuur dat je met een glimlach dichtklapt. Perfect voor een zondagmiddag met een kop thee – of een bord sardientjes, als je in stijl wilt blijven.
Een oceaan vol liefde dropt ons in een lieflijk Bretons dorpje, waar de visser en zijn vrouw leven volgens een routine zo voorspelbaar als de getijden. Hij trekt er elke ochtend op uit met zijn kleine bootje, zij kookt de vis en zwaait hem na het eten weer uit. Maar op een dag gaat het mis. Hij wordt ingelijfd door een gigantische industriële vissersboot en alles verandert in chaos. En dan begint de reis: de vrouw trekt de wijde wereld in om haar visser terug te vinden, terwijl hij onbedoeld juist steeds verder van huis raakt.
Dat Een oceaan vol liefde geen tekst heeft, is geen gimmick, maar een briljante zet. Scenarist Lupano, normaal een meester in snedige dialogen (zie Krasse knarren), laat zien dat hij ook zonder woorden een geweldige verteller is. Dat lukt hem vooral dankzij Panaccione’s tekeningen. Elke gezichtsuitdrukking, elke beweging vertelt een verhaal. De visser, met zijn kleine lijf en zijn grote bril, straalt een soort knullige charme uit die je meteen doet glimlachen. Zijn vrouw is een powerhouse die zonder een woord te zeggen haar stempel drukt op elke pagina.
De humor zit ‘m in de details. Neem de meeuw: een bijfiguur die steelt als een kraai en stiekem misschien wel de echte ster van de show is. Of de absurde situaties waarin de personages terechtkomen. Van een koffer vol blikken sardientjes tot piraten met een gevoel voor drama; elk moment voelt als een kleine sketch.
Panaccione’s tekenstijl is een genot. Zijn kleurenpalet – zacht, warm, en uitnodigend – lijkt rechtstreeks uit een ansichtkaart van Bretagne te komen. Het water is blauw en eindeloos, de zonsondergangen zijn adembenemend, en zelfs de industriële vissersboot krijgt een soort melancholische schoonheid mee. Maar het zijn vooral de composities die opvallen. Panaccione weet precies waar je ogen heen moeten, en dat is knap, want zonder tekst moet elke tekening dubbel werk doen. Lupano is op zijn beurt een kei in verhalen vertellen die menselijkheid en humor combineren. Hier doet hij dat zonder woorden, en het werkt wonderwel.
Een oceaan vol liefde is een strip waar je blij van wordt. Het is grappig, ontroerend, en origineel. Geen grootse filosofische vraagstukken, geen zware thema’s, gewoon een heerlijk avontuur dat je met een glimlach dichtklapt. Perfect voor een zondagmiddag met een kop thee – of een bord sardientjes, als je in stijl wilt blijven.
tentez de gagner un chèque cadeau d'une valeur de €5 Rédiger un avis
