De Swastikas-route

Vraag me niet hoe, maar ze hadden me opgepakt. En naar de citadel teruggebracht. Mijn ondervrager nam me vervolgens mee naar plekken waar ik nog nooit was geweest. Een wirwar van trappen, deuren, gangen en zijgangen... Dieper en dieper drongen we door, tot in wat wel Citadels ingewanden leken. Opeens stonden we in een reusachtige crypte. Gruwelijk! De cryptemuren waren gemaakt van ontelbare duizenden lijken, gezichten en handen. Tegen mekaar gedrukt. In mekaar verstrengeld. Als het ware met mekaar verweven!