De witte raaf

De Saarthese grond is schamel. In het contact met de natuur, tussen sprookje en legende, bevechten en verwensen de mensen elkaar en het kind Grimlein leert dat het leven enkel een vorm van alchemie is: een touw gespannen tussen goed en kwaad. Dat kwaad, of beter deze vloek, draagt hij met zich mee als een wond die hij voor de buitenwereld verbergt onder een lederen want.