De verloren missie

96. Europa – De verloren missie

Scenario : Leo - Rodolphe Tekeningen: Zoran Janjetov Uitgeverij: Silvester

We zitten inmiddels halverwege een cyclus die vier jaar geleden begon. Een typisch Leo en Rodolphe-scenario heeft ons meegenomen op de derde wetenschappelijke expeditie naar Europa, de vierde maan van Jupiter.

De hoofdfiguren in deze reeks zijn pilote Suzanne Saint-Loup en de commandant, Paul Douglas die de missie leidt. Een John Wayne-achtige figuur die zich weinig aantrekt van protocollen.
Aan boord bevinden zich verder ook kolonel Bella Sontag, kapiteins Anton Sorg en Vincent Cassani, een VN-arts en Winston Pump, een planetoloog van CERN. Van de twee eerdere expedities keerde alleen professor Woodrow levend terug, wat meteen een sterke nieuwsgierigheid oproept naar wat zich werkelijk op Europa heeft afgespeeld. Zo worden we meegenomen in een intrige die zowel op de ijskoude maan als op aarde tot ontplooiing komt.

Op Europa heerst een temperatuur van -172°C, maar op zo’n 200 meter diepte bevindt zich een ondergronds meer waar—zoals traditiegetrouw bij Leo—vreemde wezens én zelfs mensen blijken te leven. Ook bovengronds ontdekken Paul en Suzy sporen van een buitenaardse beschaving, ingevroren in hun ruimteschip. Hun vondst houden ze stil, uit vrees dat er opnieuw een saboteur onder de bemanningsleden zit, net zoals tijdens eerdere missies.

Parallel aan de gebeurtenissen op Europa wordt op aarde een politieonderzoek gevoerd naar de moord op een Italiaanse priester en naar de dood van John Woodrow, de gezagvoerder van de eerste missie, die in een kerkelijke kliniek sterft. Het wordt steeds duidelijker dat religieuze fundamentalisten koste wat kost de ontdekkingen op Europa willen ontkrachten. Voor zowel het Vaticaan als bepaalde moslimgroepen zou de bevestiging van buitenaards leven immers het fundament van hun geloof ondermijnen.
Deze tegenkrachten deinzen niet terug voor extreme maatregelen: zelfs de ontvoering van prins Henry, prins van Wales, staat op hun conto.

Op Europa duikt dan plots professor Youssouf, een overlevende van de tweede missie, op. Hij lijkt antwoorden te kunnen bieden, maar de 'mol' legt hem het zwijgen op, maar wordt niet veel later zelf ook uitgeschakeld. Geen antwoorden dus.

We zijn inmiddels vertrouwd met de “werelden van Leo en Rodolphe”, inclusief hun fauna van vreemde, vaak intrigerende wezens. In dit album blijft dat element wat beperkter, maar de focus op de ontdekkingstocht en de spanningsopbouw maakt dat ruimschoots goed. Janjetovs tekenstijl, met zijn scherp afgelijnde gezichten, blijft apart— bij momenten bijna te digitaal afgewerkt—maar past wel bij het soort technologische, koele sciencefictionwereld dat hier neergezet wordt.

Hoewel er doden vallen en de intriges zich opstapelen, hangt er toch opnieuw een zekere “braafheid” over het geheel, iets wat vaker voorkomt in het werk van de net 81-jarige Leo. (°13/12/1944) Soms begint dat wel wat tegen te steken, maar uiteindelijk weten de auteurs toch weer een spannend verhaal af te leveren waarbij een sterke cliffhanger ons alweer doet uitkijken naar het vervolg — binnen een jaar of twee of zo.

Conclusie
Niet pure hard sciencefiction dus, maar eerder een boeiende ontdekkingstocht door het heelal, verweven met politieke en religieuze intriges. Een degelijk en meeslepend hoofdstuk binnen een reeks die trouw blijft aan haar eigen sfeer.

Pjotr – 12/2025