De laatste Spartaan

Na een nacht vol razend stormgeweld en woest neerstromende regen, breekt eindelijk de zon weer door de nog dreigende wolken boven de Illyrische Kust. Met de laatste, wegvluchtende wolkenmassa's keren de zachte kleuren en het tere licht van de kusten langs de Adriatische zee weer terug. Achter een van de grillige rotsen ligt een onbeweeglijke figuur. Pas als de zonnestralen wat warmte brengen, komt er beweging in het verstijfde lichaam. Langzaam richt Alex zich op en probeert zich te herinneren wat er precies gebeurd is.