De goelagwals

In september 1946 wordt Vitor Kolomjetsjev na een anonieme aanklacht opgepakt en gedeporteerd naar Tajsjet, een kamp in Siberië. Hij wordt veroordeeld tot een heropvoedingsstraf van tien jaar werkkamp. Zijn vrouw Kalia en zijn twee kinderen, Serioja en Yoelja, blijven alleen achter. Jaren gaan voorbij en Kalia schrijft haar man geregeld. Tot hij haar vraagt dat niet meer te doen, omdat haar brieven de radeloosheid over zijn uitzichtloze situatie nog groter maken. Kalia probeert zo goed mogelijk te overleven, maar ze wordt door iedereen behandeld als een zekvrouw, een vijand van het volk. April 1953. Stalin overlijdt. In de daaropvolgende maanden komen duizenden gevangenen uit de kampen naar huis. Maar Vitor niet. Kalia krijgt helemaal geen nieuws meer en trekt daarop zelf naar Siberië om haar man te zoeken. Beetje bij beetje probeert ze het vertrouwen van de bevolking te winnen, maar die spreekt niet graag over de kampen die nauwelijks een paar kilometer verderop liggen. Korte tijd later ontmoet Kalia enkele zeks die in de streek zijn blijven hangen, omdat ze nergens anders iets te verwachten hadden. En zo verneemt Kalia alles over de verschrikkelijke levensomstandigheden in de kampen en over een perverse praktijk: de goelagwals.