De Patient

Op de eerste pagina's van De patiënt loopt een schaars gekleed meisje door de straat met een bebloed mes in haar hand. Ze wordt overmeesterd door twee agenten die haar herkennen als een lid van de familie Grimaud, die in de Rue des Corneilles woont. Ze gaan naar het huis en treffen er een gruwelijk tafereel aan: in alle kamers van het huis liggen levenloze lichamen. Slechts een van de gezinsleden, een jongen van vijftien, is nog in leven. Zes jaar lang ligt hij in coma in een ziekenhuis. Dan ontwaakt hij. Hij is verlamd, in de war en zijn geheugen kwijt. Er wordt een revalidatietraject gestart en Pierre Grimaud krijgt een psychologe toegewezen: Anna Kieffer. Vijf jaar eerder heeft Anna geholpen bij het politieonderzoek naar de moorden in de rue Grimoire. Zij probeert bij hun sessies om Pierre zich de omstandigheden van de moorden te laten herinneren. Pierre vertelt haar dat hij regelmatig droomt over een in het zwart geklede rondspokende man. Lichamelijk herstelt hij goed en hij sluit vriendschap met de andere jongens op zijn afdeling. Intussen gaan de gesprekken door met Anna die hem leert kennen als een gevoelige en intelligente jongen. Ze vindt hem bovendien aantrekkelijk en de verhouding tussen de patiënt en zijn behandelaar verandert. Naar zijn nieuwe vrienden toe gaat Pierre zich steeds vreemder gedragen. De inspecteur die zes jaar eerder de moorden onderzocht en bijna met pensioen gaat denkt er het zijne van en duikt regelmatig onverwacht op in het ziekenhuis.


Met Le patient (oorspronkelijk uit 2019) brak Timothé Le Boucher definitie door in Frankrijk. Eerder had hij al indruk gemaakt met Dans les vestiares (2014) en Ces jours qui disparaisent. Momenteel werkt hij aan 47 cordes, waarvan tot nu toe één deel verscheen. Het was een heel goed idee om een Nederlandse vertaling uit te brengen van Le patient. Het is een bloedspannende, sensuele psychologische thriller die onder de huid kruipt. Dat is te danken aan het perfect uitgebalanceerde scenario dat je meerdere malen op het verkeerde been zet, maar ook aan de uitgekiende tekenstijl van Le Boucher. Ieder detail van de op het eerste gezicht sobere tekeningen is belangrijk, van de gelaatsuitdrukkingen tot details die pas later betekenis krijgen. Hoe betrouwbaar is het geheugen? Dat is het belangrijkste thema van De patient. Wat heeft zich afgespeeld in Pierres geest na de moorden en hoe betrouwbaar is het verhaal dat hij aan Anna vertelt? Le Boucher speelt dat spel ook met de lezer van dit boek. Tot aan de laatste pagina. Meesterlijk!

Nadat hij in het Frans al enkele jaren het mooie weer maakt met zijn meeslepende graphic novels, werd dit jaar eindelijk een eerste album van Timothé Le Boucher vertaald naar het Nederlands. Zijn dikke boeken en een toegankelijke tekenstijl passen perfect in het fonds van Lauwert, die die voorzet maar wat vraag binnenkopte met De patiënt. Pierre Grimaud is de enige overlevende van het bloedbad dat zes jaar geleden zijn volledige familie wegnam. Wanneer hij na die zes jaar uit een coma ontwaakt, begint psychologe Anna Kieffer hem van nabij op te volgen en zo meer zicht te krijgen op wat er zich zes jaar geleden afgespeeld heeft. De opbouw van de strip is adembenemend. Wat er werkelijk gebeurd is en wie welke rol in het drama speelde, tolt voortdurend om de lezer heen.

De tiener Pierre overleeft een gezinsdrama en belandt in een coma.
Wanneer hij zes jaar later wakker wordt, probeert een psychologe via hypnose
meer informatie over de raadselachtige moordpartij bij hem los te weken.

Ze blijkt een reden te hebben om zich voor deze patiënt in het bijzonder te interesseren,
want voordien begeleidde ze de zwakzinnige zus van Pierre.

Tussen patiënt en psychologe ontstaat een intens kat-en-muisspel,
omdat ze allebei weigeren om het achterste van hun tong te laten zien.

In deze thriller, zijn eerste boek dat in het Nederlands is vertaald,
laat de jonge auteur Timothé Le Boucher zijn personages elkaar uitgebreid
besnuffelen in ziekenhuiskamers.

Zijn tekenstijl vergroot, onder andere door de duidelijk zichtbare invloed van manga’s,
de klinische afstand die hij van zijn personages houdt.

De patiënt doet denken aan Monster, de mangaserie van Naoki Urasawa,
door de combinatie van ethische dilemma’s in de gezondheidszorg
en patiënten die mentaal soms gewiekster zijn dan het zorgpersoneel.

De patiënt is een psychologische thriller van 292 pagina's die je in één ruk wil uitlezen. Le Boucher wisselt flash-backs van voor de moordpartij af met scènes in het hospitaal, waar Pierre revalideert met enkele jongeren die een ongeval hadden. Het hoge ritme en de spannende plot zorgen er voor dat je dit boek niet zomaar weg legt.

Grafisch is Le Boucher schatplichtig aan de manga. Hij deelt zijn scènes op in veel vakjes, waarbij elke beweging of elke blik betekenis kan hebben. Zijn cleane stijl met dunne lijntjes sluit daar bij aan. Dit is erg goed. Le Boucher is nog jong, ik ben benieuwd wat hij nog in zijn mars heeft.