De hoop op een morgen

België in de nacht van 12 op 13 november 1943, ergens tussen Mechelen en Leuven. Een konvooi vergrendelde wagons is tot stilstand gekomen op het spoor, in het open veld. Het had net Brussel verlaten voor een enkele reis richting Auschwitz. In de schaduw van het konvooi schildert de levens van drie personen, die die nacht op datzelfde spoor samenvloeien: Olya, de gedeporteerde, Wilhem, een lid van de Schutzpolizei die belast is met het konvooieren van de gevangenen, en Theo, de Belgische minnaar van Olya die lid is van een kleine groep verzetslieden die met zo goed als geen middelen het konvooi gaan aanvallen en trachten de gedeporteerden te bevrijden.