Description
L’échec comme art de vivre : Monsieur Apothéoz fait de la malchance une vertu
Avec Monsieur Apothéoz, Julien Frey et Dawid signent un roman graphique singulier, oscillant entre humour noir et émotion. L’album raconte l’histoire de Théo Apothéoz, un homme persuadé que son nom de famille est synonyme d’échec et qui décide, en conséquence, de ne tout simplement rien faire de sa vie.
Dans la famille Apothéoz, l’ambition semble en effet toujours se solder par des déconvenues. Théo choisit donc la sécurité de l’inaction : il enchaîne les petits boulots, vit toujours chez son père et n’ose même pas adresser la parole à Camille, son amour de jeunesse.
Cette existence immobile bascule lorsqu’il fait la connaissance d’Antoine Pépin, un écrivain convaincu des vertus du développement personnel. Leur rencontre déclenche une série d’événements qui pousse Théo à remettre en question ses certitudes et, contre sa nature profonde, à enfin passer à l’action.
S’ensuit un récit tragicomique où les échecs s’accumulent, mais où surgissent également de nouvelles opportunités. Les auteurs jouent habilement avec les attentes du lecteur : là où tout semble se diriger vers le chaos, un espace inattendu s’ouvre au changement. Le résultat est une comédie noire à la fois légère et teintée d’une réflexion plus existentielle.
Au cœur du récit se trouve une question essentielle : dans quelle mesure sommes-nous définis par notre héritage, nos peurs et l’image que nous avons de nous-mêmes ? Théo n’est pas un héros traditionnel, mais un antihéros paralysé par le doute. C’est précisément ce qui rend son parcours si touchant : son incapacité à agir est profondément humaine et universelle.
Sur le plan graphique, Dawid accompagne parfaitement cette tonalité grâce à un dessin expressif, légèrement caricatural, rehaussé de délicates couleurs à l’aquarelle. Les décors épurés et les teintes mélancoliques accentuent le sentiment d’immobilisme et d’incertitude sans jamais alourdir le récit.
Monsieur Apothéoz est ainsi bien plus qu’une simple histoire de malchance. C’est une réflexion sur l’échec, sur les rêves abandonnés et sur le courage nécessaire pour aller malgré tout de l’avant. Un roman graphique original, tendre et étonnamment chaleureux, qui démontre que les plus grandes déconvenues peuvent parfois constituer le début de quelque chose de nouveau.
Avis
Score moyen 4 / 5
“Meneer Apothéoz” is een tragikomische graphic novel met in de hoofdrol de antiheld Théo Apothéoz, een jonge man uit een familie van 12 stielen, 13 ongelukken. Een familie waarop, sinds hun aankomst in Frankrijk, een vloek rust om van de ene in de andere mislukking terecht te komen.
Aanvankelijk berust Théo in zijn toestand en neemt hij geen initiatief om de ban te breken. Hij voelt zich gedoemd ook te falen en praat zichzelf een minderwaardigheidscomplex aan. Op zijn dertigste leeft hij van alledaagse klusjes en woont hij bij zijn alcoholverslaafde vader in een sjofel appartementje in het rurale Frankrijk. Sinds zijn jeugd is hij verliefd op Camille, de kruideniersdochter, maar uit schrik een blauwtje te lopen, laat hij haar gaan.
Wanneer zijn vader sterft en hij Antoine Pépin, een pseudo schrijver, ontmoet, komt er stilaan verandering in Théo’s mindset. Antoine gelooft niet in de vloek op de familie Apothéoz en wil hem helpen om de vicieuze cirkel van mislukken te doorbreken. De schrijver dringt er bij Théo op aan om Camille zijn liefde te verklaren. De veroveringstocht loopt echter niet zoals gepland en kent zelfs een luguber intermezzo. Maar uiteindelijk leidt het zoveelste falen toch tot een succes. Camille en Théo vinden elkaar en verlaten hun geboortestreek voor ‘het begin van een nieuw begin’ op het eiland Agormas, waar de familie Apothéoz vandaan kwam. De cirkel is rond.
Het verhaal wisselt voortdurend van stemming. Het ene moment heb je medelijden met het hoofdpersonage of erger je je aan zijn hoog “losergehalte”. Het andere moment kan de pret niet op als hij door een oude dame wordt opgevreeën. Nog verder gaat het de macabere kant op. Deze scènes deden ons zowaar aan de serie RIP denken.
Al is het scenario hier en daar bij het haar getrokken, zijn het toch de verrassende plotwendingen die je als lezer bij de zaak houden.
De auteurs besteden veel aandacht aan het decor. Het verhaal ademt de sfeer van het Franse platteland. De openingspagina zet meteen de warme toon.
De licht karikaturale tekenstijl van Dawid is meer dan voortreffelijk. Hij schildert prachtige aquarellen in overwegend bruin en oker voor overdag en blauw en grijs voor ’s avonds. De gedetailleerde prenten van het dorpsplein, de kruidenierswinkel (achtercover) en de boekhandel zijn pareltjes.
Naast een aanmoediging om niet in ellende te blijven hangen, doet “Meneer Apothéoz” de lezer reflecteren over existentiële vragen als: “Wat is slagen in het leven? Graag zien?” Of “Wat is het echte leven?” “Wat is uw mooiste mislukking?”
“Meneer Apothéoz” was voor ons een zeer aangename leeservaring, een knap getekende eigenzinnige komedie met een donker randje. Bij Lauwert hebben ze duidelijk een neus om dergelijke pareltjes op de kop te tikken en te vertalen. “Monsieur Apothéoz” verscheen al in 2023 bij edities Glénat. (HV)
www.sprokkels-en-brokkels.be
tentez de gagner un chèque cadeau d'une valeur de €5 Rédiger un avis
